حرز در لغت و اصطلاح

حرز به جایی گفته می شود که محصور و محکم باشد و اگر شخصی از آن استفاده کند، از گزند بلایا و خطرات دور می ماند. اصولاً حرزها از آیات، اذکار، اوراد و ادعیه های ماثور استخراج می شوند که برای محافظت و نگهداری انسان ها در برابر خطرات احتمالی به روش های مختلف به انسان متصل می گردد و حمل می گردد.

لغت حرز در متن قرآن به صراحت ذکر نشده است اما منابع زیادی از شیعه و سنی و همچنین ادعیه های ماثور وجود دارد که صحت آن را تایید می کند. از جمله احادیث شیعه که اهمیت و کاربرد حرز در آنها ذکر شده است را می توان حدیث انس بن مالک در زمان پیامبر اسلام و حدیث منقول از حضرت علی(ع) و باطل الطلسم ایشان را نام برد.

حرز در فرهنگ شیعه

شیعیان به علت توسل به ائمه اطهار(ع)، بیشتر از حرز، دعا و تعویذ استفاده می کنند که در کتب ادعیه و حدیث امامیه بسیاری از این حرزها و عوذه ها، ثبت شده است. شیعیان اسلام به علت اعتقادات قلبی خود به ائمه و جایگاه آنها نزد خداوند متعال، از حرز برای جلوگیری از شر چشم و نظر، بلایا، طلسم، جادو، سحر، بیماری، حل مشکلات و … استفاده می کنند و همچنین علمای شیعه نیز این موضوع را بسیار تایید می کنند.

حرز در زمان پیامبر، صحابه ایشان و تابعان بسیار مرسوم بوده و برای جلوگیری از بلایای و مشکلات از آنها استفاده می کردند و تمامی افرادی که از این حرز استفاده کرده اند، از نتیجه آن بسیار راضی بوده اند.

حرز در فرهنگ صوفیان

در زمان صوفیان، برای جلوگیری و درمان بیماری و همچنین شر شیاطین و اجنه از حرز بسیار استفاده می کرده اند که می توان به رباعی ابو سعید ابو الخیر که در وصف استاد خود (استاد بو صالح) که در بستر بیماری بود اشاره کرد. این رباعی همان‌ رباعی حورائیه است که در اسرار التوحید داستانش را می توانیم مطالعه کنیم.

حورا به نظاره ی نگارم صف زد

رضوان به عجب به ماند و کف بر کف زد

یک خال سیه بر آن رخان مُطرف زد

ابدال ز بیم چنگ در مصحف زد

معنی کلمه حرز در انگلیسی

حرز در زبان انگلیسی به معنی Amulet می باشد که به زیوراآلات یا قطعه کوچکی از جواهرات گفته می شود که فرد را در برابر شر، خطر یا بیماری محافظت می کند. حرز در تمامی آیین ها و مکاتب دنیا به چشم می خورد. از یهودیت و مسیحیت تا فرقه های خاص دارای گردن آویز، اشیاء و جواهراتی هست که اعتقاد دارند آنها را در برابر بلایا و خطرات احتمالی حفظ می کند.

طول حرزها

طول حرزها در ائمه اطهار کوتاه و بلند است. از کوتاه ترین حرزها که در حد چند کلمه است می توان به حرز حضرت خدیجه(س) اشاره کرد و از بلندترین حرزها می توان به حرز های امام سجاد(ع) و حرز امام صادق(ع) اشاره کرد.

تفاوت حرز با تعویذ و دعا

در معنی تفاوت زیادی میان حرز، تعویذ و دعا نمی توان نام برد و مرز مشخصی بین آنها وجود ندارد که در برخی از منابع شیعه، حرزها و تعویذها در یک سطح معنی شده اند. با نگاهی به منابع شیعه، حرزها نیز در زیر مجموعه عنوان “عوذات الائمة علیهم‌السلام للحفظ” به معنی “تعویذهای امامان برای محافظت از آسیب ها” گردآوردی شده است که این بدان معناست که حرز و تعویذ و دعا از یک جنس بوده و اصل  اینها توکل به خداوند متعال به واسطه توسط به ائمه اطهار است تا جان و مال و خانواده ما را از بلایا و آسیب های احتمالی دور کند.

در کتاب مهج الدعوات سید ابن طاووس به واژه حرز، عوذه گفته می شود. ابن طاووس که نویسنده کتاب مهج الدعوات است، در نامه ای که به مامون می نویسد، از دعای حرز امام جواد(ع) برای مصون ماندن از آسیب ها و خطرات می نویسد. لذا واژه “عوذه” که از کلمه تعویذ می آید هم تراز با دعا و حرز است و برای همین منظور در متون احادیث و روایات به دست آمده، حرز و تعویذ و تحرّز و تعوّذ به یک معنا بوده است. اما اگر بخواهیم تفاوتی بین آنها قائل شویم، می توان گفت که تعویذ به دعاهای خواندنی و نوشتنی مانند اسم اعظم، ذکرها و دعاها می گویند ولی حرز ها علاوه بر این موارد شامل اشیاء جانبی نیز هستند.

محتوای حرزها

محتوای حرزها با هم متفاوت است، برخی از حرزها برگرفته از آیات قرآن هستند و می توان به آیت الکرسی و آیه و ان یکاد اشاره کرد که این آیات طبق روایات به حرزها نیز معروف هستند.

پیامبر خدا می فرمایند که هر کسی 33 آیه از قرآن کریم را در شب قرائت کند، هیچ دزد و درنده ای به او در آن شب آسیب نمی رساند و خود، خانواده و دارایی هایش تا صبح در امان و عافیت می باشد. همچنین امام جعفر صادق(ع) نیز تعدادی از آیات قرآن را برای فرزندش امام کاظم(ع) قرار داده بود که برای ایشان می خواندند و به آن تعویذ می کردند.

بسیاری از اذکاری که نزد مسلمانان وجود دارند نیز به عنوان حرز شناخته می شوند که می توان به تهلیل(لا اله الا الله) یا تسبیح(سبحان الله) یا تحمید(الحمد الله) اشاره کرد.

محتوای تمامی حرزهایی که از متن قرآن گرفته نشده اند، نیز همسو با توکل به خداوند، حمد و ستایش، تکیه بر قدرت بی انتهای خداوند، مفاهیم توحیدی، پرهیز از بلا و خطرات، پرهیز از پناه جستن به شیاطین و اجنه، دوری از ارواح و … می باشند و تعدادی از حرزها از علائم، حروف، کلمات، نشانه ها و عبارات مرموز و غیر قابل تشخیص هستند که دلیل آنها ناشناخته است.

همچنین در احادیث شیعی، بسیاری از کارها مانند داشتن تربت امام حسین(ع) و نگین انگشتر عقیق به عنوان حرز و محافظ یاد می شوند که در بسیاری از مسلمانان مرسوم است.

روایت حرز امام جواد

ضامن بن شدقم در كتابش «تحفة الازهار در ذكر نسب ائمه اطهار» بيان مى‌كند كه دختران امام جواد (ع) چهار نفر بوده‌اند: فاطمه، خديجه، ام كلثوم و حكيمه كه حكيمه همان كسى است كه نقش قابله را در ولادت امام مهدى (عج) داشته و حرز امام جواد (ع) نيز از ايشان روايت شده كه بسيار معروف است.

ابى نصر همدانى از حضرت حكيمه دختر امام جواد (ع) و عمه امام حسن عسكرى (ع) روايت كرده است كه امام جواد (ع) به خليفه فرمودند:
«من نوشته‌اى دارم كه با داشتن آن از بلاها و خطرات و حوادث و اتفاقات در امان خواهى بود، چنان كه ديشب خداوند مرا از خطر تو نگاه‌داشت، اگر با اين دعا با سپاه روم و تُرك برخورد كنى و همۀ زمين بر تو بشورند، به اذن خداى توانا به تو گزندى نمى‌رسانند. اگر دوست دارى آن‌را برايت بفرستم تا از آنچه گفتم در امان باشى».
گفت: آرى به خط‍‌ خود بنويسيد و بفرستيد.
امام (ع) فرمود: «باشد».
ياسر گويد: صبح كه شد ابوجعفر (ع) مرا خواست. وقتى رفتم و نزد حضرتش نشستم، پوست آهويى كه از سرزمين تهامه باشد طلبيد و به دست خود اين دعا را نوشت، پس فرمود: «ياسر، اين‌را نزد خليفه ببر و بگو برايش جعبه‌اى نقره‌اى بسازند و آنچه بعداً مى‌گويم روى آن بنويسند، اگر خواست به بازو ببندد، به بازوى راست ببندد. وضوى كاملى بسازد و چهار ركعت بگذارد و در هر ركعت يك مرتبه، حمد يك مرتبه آية الكرسى هفت بار و 7 بار آيه شَهِدَ اللّٰهُ‌ أَنَّهُ‌ لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاّٰ هُوَ وَ الْمَلاٰئِكَةُ‌ وَ أُولُوا الْعِلْمِ‌ قٰائِماً بِالْقِسْطِ‍‌ لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاّٰ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ‌ و 7 بار سورۀ والشمس و 7 بار سورۀ والليل و 7 بار توحيد را بخواند، به هنگام سختى‌ها و گرفتارى‌ها بعد از اين نماز دعا را به بازوى راست ببندد، به قدرت خدا از هر بيم و خطرى حفظ‍‌ خواهد شد. بايد كه قمر در برج عقرب نباشد، اگر با روميان و پادشاهان ايشان بجنگد به اذن خدا از بركت اين دعا پيروز خواهد شد.
روايت است وقتى مأمون اين همه خاصيت اين حرز را از امام جواد (ع) آموخت؛ با روم جنگيد. خدا او را پيروز كرد و غنيمت فراوان نصيب او ساخت. او در هر جنگ و پيكار اين حرز را از خود دور نمى‌كرد، خداوند به قدرت خويش پيروزيش مى‌داد و فتح را براى او رقم مى‌زد كه خداوند به حول و قوۀ خويش عهده‌دار موفقيت‌هاست، حرز اين است:
بِسْمِ‌ اللّٰهِ‌ الرَّحْمٰنِ‌ الرَّحِيمِ‌ (1) اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ‌ رَبِّ‌ الْعٰالَمِينَ‌ (2) اَلرَّحْمٰنِ‌ الرَّحِيمِ‌ (3) مٰالِكِ‌ يَوْمِ‌ الدِّينِ‌ (4) إِيّٰاكَ‌ نَعْبُدُ وَ إِيّٰاكَ‌ نَسْتَعِينُ‌ (5) اِهْدِنَا الصِّرٰاطَ‍‌ الْمُسْتَقِيمَ‌ (6)
صِرٰاطَ‍‌ الَّذِينَ‌ أَنْعَمْتَ‌ عَلَيْهِمْ‌ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ‌ عَلَيْهِمْ‌ وَ لاَ الضّٰالِّينَ‌ (7)
الَمْ‌ تَرَ انَّ‌ اللهَ‌ سَخَّر لَكُمْ‌ مَا فِي الْاَرْضِ‌، والفُلكَ‌ تَجْري فِي البَحْر بِاَمرِهِ‌، و يُمْسِكُ‌ السَّمآءَ انْ‌ تَقَعَ‌ عَلَى الاَرْضِ‌ الَّا بِاِذنِهِ‌، انَّ‌ اللهَ‌ بِالنَّاس لَرَؤُفٌ‌ رَحيمٌ‌، اللَّهُمَّ‌ انتَ‌ الواحِدُ المَلِكُ‌ الدَيانُ‌ يَومَ‌ الدِِّين، تَفْعَلُ‌ ما تَشآءُ بِلا مُغالِبَه، وتُعْطِي مَنْ‌ تشآءُ بِلا مَنٍّ‌، و تَفْعَلُ‌ ما تَشآءُ وتَحْكُمُ‌ ما تُريد، و تَداولُ‌ الْاَيَّامَ‌ بَينَ‌ الناس، وتُركبهُمْ‌ طَبقاً عن طبق، اسئَلُكَ‌ بِاسْمِكَ‌ الُمَكْتوبِ‌ على سُرادقِ‌ المَجْد، واَسئَلُكَ‌ بِاسْمِكَ‌ الْمَكتُوبِ‌ على سُرادقِ‌ السَّرآئر، السّابِق، الفآئق، الحَسَنِ‌، الجَمِيل، النَضِير، رَبِّ‌ المَلآئكةِ‌ الثَمانيةَ‌ والعَرِش الَّذي لا يَتَحَّرك، واَساَلُكَ‌ بِالعينِ‌ الَّتي لا تنامُ‌، و بِالحَياةِ‌ الَّتي لا تَمُوت، و بنُورِ وَجهِكَ‌ الَّذي لا يُطفَأ، و بِالاِسْم الاَكْبَر الاَكْبَر الاَكْبَر، و بالاِسمِ‌ الاَعْظَمِ‌ الاَعْظَمِ‌ الاَعْظَمِ‌ الَّذي هو محيطٌ‍‌ بِمَلكوتِ‌ السَّماواتِ‌ و الاَرْضَ‌، و بَالاِسم الَّذي اشْرَقَتْ‌ بِه الشَّمسُ‌، واَضآءَ بِهِ‌ القَمَر، وسُجِّرَت به البُحُور، و نُصِبَتْ‌ بِهِ‌ الْجِبالُ‌ و بالاِسمِ‌ الذَّي قامَ‌ بِهِ‌ الْعَرشُ‌ وَ الْكُرسي، و بِاسْمِكَ‌ الْمَكْتوبِ‌ على سُرادقِ‌ العَظمة، و بِاسمِكَ‌ المَكتوبَ‌ على سُرادِق البَهآء، و بِاسْمكَ‌ المَكتوبِ‌ على سُرادِق الْقُدرَة وَ بِاسْمِكَ‌ الْعَزيزِ، وَ بِاَسْمآئِكَ‌ المُقدَّساتِ‌ المُكَّرماتِ‌ المَخزُوناتِ‌ فى عِلْم الغِيب عنِدكَ‌.
وَ اسئَلُكَ‌ مِنْ‌ خَيْرِكَ‌ خيراً مِمّا ارجو، و اعُوذُ بِعزَّتكَ‌ و قُدرَتِكَ‌ مِنْ‌ شَرَّ ما اخافُ‌ واَحذرُ، و مآ لا احْذَرُ، يَا صاحِبَ‌ محمَّدٍ يَوْمَ‌ حُنَين، وَ يَا صَاحِبُ‌ عَليٍّ‌ يَوْمَ‌ صِفّين، انْتَ‌ يا رَبِّ‌ مبيرُ الجَبَّارينَ‌ وَ قَاصِمُ‌ الْمُتَكَبِّرينَ‌ اسئَلُك بِحَقِّ‌ طه و يس و الْقرآنِ‌ الْعَظِيمِ‌، وَ الْفُرقَان الحكيمِ‌ انْ‌ تُصَلِّيَ‌ عَلَى مُحمَّدٍ وءَال مُحَّمدٍ، و انْ‌ تَشُدَّ بِِهِ‌ عَضُدَ صاحبِ‌ هذا العَقد، واَدراُ بِكَ‌ في نَحرِ كُلِّ‌ جبّارِ عَنيدٍ، وكُلّ‌ شَيطَانٍ‌ مَريدٍ، وَ عَدُوٍّ شديدٍ، وَ عَدُوٍّ مُنْكَرِ الاَخْلَاق، و اجْعَلهُ‌ مِمّن اسْلَمَ‌ الَيْكَ‌ نفْسَه، و فَوَّضَ‌ اليكَ‌ امرَه، واَلجأ اليكَ‌ ظهَره.
اللَّهُمَّ‌ بِحَقّ‌ هَذِهِ‌ الاَسمآءِ الَّتي ذَكَرتُها وَقَرأتُها، واَنتَ‌ أعرف بِحَقِّها مِنّي، و اسئَلُكَ‌ يا ذَا المَنِّ‌ العَظِيم، وَ الْجُودُ الكريمِ‌، وَليَّ‌ الدَّعواتِ‌ المُستجابات، وَ الْكَلمَاتِ‌ التَّامّات وَ الاَسْمَآءِ النَّافِذَاتِ‌، وَ اسْئََلُكَ‌ يَا نُور النَّهار وَ يَا نُور اللَّيل، وَ نُور السَّماواتِ‌ وَالاَرْضِ‌، و نُور النُّور، و نوراً يُضييءُ به كُلُّ‌ نورٍ، يا عَالِمَ‌ الخَفِيَّاتِ‌ كُلِّها فِي البَرِّ وَالْبَحرِ وَ الاَرْضِ‌ وَ السَّماءِ وَ الْجِبَالِ‌.
و اسئَلُكَ‌ يَا مَن لَا يَفنى، وَ لا يَبيدُ وَ لا يَزُولُ‌، وَ لا لَه شَىءٌ مَوصُوفٌ‌، وَ لا الَيْه حدُّ مَنسُوبٌ‌، وَ لَا مَعَهِ‌ الَهٌ‌، وَ لا الَه سِواهُ‌، وَ لا لَه في مُلكهِ‌ شريكٌ‌، و لا تُضافُ‌ العزّةُ‌ الّا اليَه، ولَمْ‌ يزل بالعلوم عالِماً، و عَلَي العُلوم واقفاً، و لِلْاُمورِ ناظماً، وَ بِالكَيْنُونيِّة عَالِماً، و للتَّدبير مُحْكَماً، و بِالخلقِ‌ بَصيراً وَ بِالاُمُور خبيراً.
انْتَ‌ الَّذِي خَشَعَت لَكَ‌ الاَصواتُ‌، وضَلَّت فِيكَ‌ الاَوْهَامِ‌، وضاقَت دونك الاَسْبابُ‌، وَ مَلَا كُلَّ‌ شَيءِ نُورُكَ‌، وَ وَجِلَ‌ كُلُّ‌ شَيءٍ مِنكَ‌، وَ هَرَبَ‌ كلُّ‌ شَيْ‌ءٍ الَيْكَ‌، وَ تَوَكَّلَ‌ كُلُّ‌ شيءٍ عَلَيْكَ‌، وَ انْتَ‌ الرَّفيعُ‌ فَي جَلالكَ‌، و انتَ‌ البَهِيُّ‌ في جَمالِكَ‌، وَ انتَ‌ الْعَظِيمُ‌ فِي قُدرِتكَ‌، و انتَ‌ الَّذِي لايُدْركُكَ‌ شيءٍ، وَ انتَ‌ الْعَليُّ‌ الكَبِيرُ العظيمُ‌ وَ مُجِيبُ‌ الدَّعَواتِ‌، قاضيُ‌ الحاجاتِ‌، مُفرِّجُ‌ الكُرباتِ‌، وَ وَليُّ‌ النَّعماتِ‌، يَا مَنْ‌ هُوَ فِي عُلُوّهِ‌ دانٍ‌، و في دُنُوِّه عالٍ‌، و فِي اشرَاقِهِ‌ مُنيرٌ، و فِي سُلطَانِهِ‌ قَويّ‌، وَ فِي مُلكِهِ‌ عَزيزٌ صلِّ‌ عَلَي مُحمّدٍ وآل محمّدٍ، و احْرُسْ‌ صاحب هذا العَقدِ وَ هَذَا الحِرزِ وَ هَذَا الكتابِ‌ بِعَينِكَ‌ التَّيِ‌ لاتنامُ‌، وَ اكْنُفه بِرُكْنَكَ‌ الَّذي لا يُرامَ‌، و ارْحَمْهُ‌ بِقُدْرَتِكَ‌ عَليه، فَاِنَّهُ‌ مَرزُوقكَ‌.
بِسْم‌الله الرَّحْمَنِ‌ الرَّحِيمِ‌، بِسمِ‌الله وَ بِالله الَّذِي لَا صَاحِبَهَ‌ لَهُ‌ ولا وَلَدَ، بسم‌الله قَوِيُّ‌ الشَّأن عَظِيمُ‌ الْبُرهَانِ‌، شَديدِ السُّلطَانِ‌، ما شآءَالله كانَ‌، وَ مَا لَم يَشَأ لَم يَكُن.
اشْهَدُ انَّ‌ نُوحاً رَسُول‌الله وَ انَّ‌ ابراهيم خَلِيلُ‌ الله و انَّ‌ مُوسَي كَلِيم الله وَنَجيُّه، وَ انَّ‌ عِيسَي بْن مريم رُوحُ‌ الله وَ كَلِمَتُهُ‌، صلوات الله عليه و عَلَيْهِمُ‌ السَّلام اجْمَعِين، وَاَنَّ‌ محمدَ خَاتَمَ‌ النَّبِيِّين وَ لا نَبِّيَ‌ بعدَه.
وَ اساَلُكَ‌ بِحَقِّ‌ السَّاعَةِ‌ الَّتِي يُؤتِى فِيها بِابليسَ‌ اللَّعين يَوْمَ‌ الْقِيَامَة، وَ يَقولُ‌ اللَّعينُ‌ في تِلْكَ‌ السَّاعَةِ‌ وَ الله ما انا الَّا مُهَيِّجُ‌ مَرَدةٍ‌، اللهُ‌ نورُ السَّمواتِ‌ وَ الاَرضَ‌ وَ هُوَ الْقَاهِرُ وَ هُو الْغَالِبُ‌، لَهُ‌ القدرة السَّابِقةُ‌، وَ هُوَ الْحَكِيمُ‌ الخَبِيرُ، اللَّهُمَّ‌ وَ اسئَلُكَ‌ بحقِّ‌ هَذِه الاِسْمآء كُلّها وَ صِفاتِها وصُوَرها، وَ هِيَ‌:
سبُحانَ‌ الَّذي خَلَقَ‌ الْعَرشَ‌ وَ الْكُرسيَّ‌، وَ اسْتَوَي عَليهِ‌، اسئَلُكَ‌ انْ‌ تَصرِفَ‌ عنْ‌ صَاحِب كتِابي هَذَا كُلَّ‌ سُوءٍ وَ مَحذُورٍ، فَهُو عَبدُكَ‌ و ابْنُ‌ عَبدِك وَ ابْنُ‌ امَتِكَ‌، وَ انتَ‌ مَولاهُ‌ فَقِهِ‌ – اللَّهُمَّ‌ يَا رَبَّ‌ – الاَسوآءِ كُلَّها، وَ اقْمَعْ‌ عَنْهُ‌ ابصارَ الظَّالِمينَ‌، وَ السِنَةَ‌ الْمُعانِدينَ‌ وَ الْمُرِيدِينَ‌ لَهُ‌ السُّوءَ وَ الضُّرَّ، وَ ادْفَعْ‌ عَنْه كُلَّ‌ مَحْذُورٍ وَمخُوفٍ‌.
وَ ايُّ‌ عَبْدٍ مِنْ‌ عَبيدِكَ‌، او امَةٍ‌ مِنْ‌ امآئِك، او سُلطانٍ‌ ماردٍ، او شَيطانٍ‌ او شَيطَانةٍ‌ٍ، او جِنّيٍ‌ او جِنَّيهٍ‌، او غُولٍ‌ او غُولةٍ‌ ارادَ صاحِبَ‌ كتابي هَذا بِظُلم او ضُرٍّ او مَكْرٍ او مَكرُوهٍ‌ او كيدٍ او خَديعَةٍ‌، او نكايَةٍ‌ او سِعايةٍ‌ او فَسادٍ او غَرَقٍ‌ اوِ اصْطلامٍ‌ او عَطَبٍ‌ او مُغالَبةٍ‌ او غَدْرٍ او قَهْرٍ او هَتكِ‌ سِتْرٍ او اقتدارٍ او ءَافَةٍ‌ او عَاهَةٍ‌ او قَتْلٍ‌ او حَرْقٍ‌ اوِ انْتقامٍ‌ او قَطْعٍ‌ او سِحْرٍ او مَسْخٍ‌ او مَرَضٍ‌ او سُقْمٍ‌ او بَرَصٍ‌ او جُذامٍ‌ او بُؤُسٍ‌ او ءَافَةٍ‌ او فَاقَةٍ‌ او سَغَبٍ‌ او عَطَشٍ‌ او وَسْوَسةٍ‌ او نَقْصٍ‌ فِي دينٍ‌ او مَعيشَةٍ‌ فَاكْفِنيه بِما شِئْتَ‌، و كَيفَ‌ شِئتَ‌ و انَّي شِئتَ‌ انَّكَ‌ عَلَى كُلِّ‌ شيءٍ قَدِيرٌ، وَ صَلَّي الله عَلَي سَيّدنا مُحمِّدٍ وءَالِه اجْمَعينَ‌، و سَلَّمَ‌ تَسْلِيماً كَثيراً، وَ لا حَوْلَ‌ وَلا قُوّةَ‌ الَّا بِااللَّهِ‌ الْعَليِّ‌ العَظِيم وَ الْحَمْدُلِلَّهِ‌ رَبَّ‌ العالَمِين.

دعای روی نقره حرز امام جواد

آن‌چه روى اين جعبه كه از نقره‌اى خالص بايد باشد نوشته مى‌شود:
يَا مَشهُوراً فِي السَّمَوَاتِ‌، يَا مَشْهُوراً فِي الاَرَضِين، يَا مَشْهُوراً فِي الدُّنيا وَ الْاَخِرَة، جَهَدَتِ‌ الجَبابِرةُ‌ وَ الْمُلوكُ‌ عَلي اطْفاءِ نُورِكَ‌ وَ اخمادِ ذِكركَ‌، فَاَبَي اللهُ‌ الَّا ان يُتِمَّ‌ نُورَك1 ، وَ يَبُوحَ‌ بِذكرِكَ‌ وَ لَو كَرِهَ‌ الْمُشرِكُونَ‌.

حرز دیگری از امام جواد

سيد بن طاووس روايت كرده در كتاب مهج الدعوت اين حرز را از امام جواد (ع) و نه سند آن‌را روايت كرده و نه روايتى در اين‌باره ذكر كرده است:

الْخالق اعظَمُ‌ مِنَ‌ المَخلُوقينَ‌، وَ الرَّازِق ابْسَطُ‍‌ مِنَ‌ المَرزوقين، و نارُ الله المُؤصَدَةٌ‌، فِي عَمَدٍ مُمَدَّدةٌ‌، تكيدُ افئِدَةَ‌ المَرَدة، وَ َترُدُّ كَيدَ الحَسَدَةِ‌، بِالاَقسامِ‌، بِالاَحكامِ‌، بِاللَّوْح المَحفُوظِ‍‌، وَ الحِجَابِ‌ المَضروب، بِعَرِش رَبَّنا العَظِيم احْتَجبتُ‌، وَ اسْتَتَرتُ‌، وَ اسْتَجَرتُ‌، وَ اعتَصَمْتُ‌، وَتَحضَّنت ب‍‌ – ِ – الم – و ب‍‌ – ِ كهيعص – و ب‍‌ – ِ طه و ب‍‌ – ِ طسم و ب‍‌ – ِ حمعسق – و ب‍‌ – ِ ن – به طسم و ب‍‌ – ِ – ق و القرآن المجيد – و انه لقسم لو تعلمون عظيم و الله وليّي وَ نِعمَ‌ الوَكِيلُ‌.

حرز دیگری از امام جواد

و روايت شده اين حرز از امام جواد (ع): يا نُورُ يا بُرهانُ‌، يا مُبينُ‌ يا مُنيرُ، يا رَبّ‌ اكْفِنِي الشُّرور، وآفات الدُّهور، وَ اسئَلكَ‌ النَّجاةُ‌ يَوم يُنفِخ فِي الصُّور.

فروش حرز امام جواد علیه السلام روی پوست آهو